Misschien

Ik spreek een andree taal als jou,
we zullen elkaar nooit echt snappen.
Iedere keer hoop ik dat het toch weer goed zal gaan,
maar steeds weer krijg ik toch die klappen.

Als ik boos ben draai jij je om,
je wil dan van mij niks meer weten.
Ik weet niet waarom het steeds zo gaat,
maar het blijft wel aan mij vreten.

Als ik boos op je ben, doet mij dat veel pijn,
ik krijg geen kans om te zeggen wat ik bedoel.
Want jou kan het allemaal niets schelen,
dat ik me door jou van binnen mislukt voel.

Ik weet niet waarom het steeds zo gaat,
en telkens weer sta ik voor het blok.
Want bij jou zijn en met je omgaan,
blijft iedere keer weer een gok.

Wij hebben elkaar nooit nodig gehad,
maar toch blijven we steeds weer staan.
Misschien is het dan beter om te zeggen,
ik ben gek op jou, maar ik moet gaan.....