Trouw
Trouw
Ook al reed die auto niet te hard
Je werd geschept, je lot getart
Je leven leek geen stuiver waard
maar niet voor mij, ik heb het aanvaard
De mensen beseffen het niet
De mensen geloven je niet
Ze reageren allemaal verzoet
"Hoezo? Het is gaat toch goed."
Ook al zit er soms een steekje los
halfwijs, je stem zo bros
Je hersens werken niet correct
maar niet voor mij, ik heb respect
De mensen zien het niet
De mensen horen je niet
Ze roepen allemaal in koor
"Voorwaarts mars. Het leven gaat door."
Ook al heb je een geheugen als een zeef
een kinderlijke lach, je mond zo scheef
Je weet soms nauwelijks je naam
maar niet voor mij, het treft geen blaam
De mensen snappen het niet
De mensen begrijpen je niet
Ze spreken allemaal voor zich
"Die rare meid. Ze is niet goed snik."
Ook al is je geest nog zo bekrast
het maakt niet uit, je bent geen last
Je vraagt je af of ik wel verder wil
maar niet voor mij, het maakt geen verschil
De mensen weten het niet
De mensen kennen je niet
Ze fluisteren nog steeds allemaal
"Kijk eens daar. Zij is niet normaal"
Ook al heb je ze soms niet op een rij
hersenloos, je loenst naar mij
Je twijfelt vaak of ik nog van je hou
maar niet voor mij, ik blijf je trouw
Reacties op ‘Trouw’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
