Onderweg
onderweg
Ik ben hard gevallen
en nu hard bezig met opstaan
Te lang bezig geweest om in de smaak te vallen,
maar dat kan ik niet meer aan
Want kijk eens wie hier ligt
op de bodem van de put
ik ben het, er is hier geen licht
en ook amper lucht
Je bent hier ook heel alleen
het is een zeer eenzaam bestaan
Soms denk ik: ik kan beter blind zijn,
het licht gaat toch niet meer aan
Gaat iets of iemand mij nog redden
uit dit leven?
Ik denk van niet. Heb jij nog hoop?
Mijn hoop is al vergaan
Maar dan zie je een straaltje licht
en krijg je lucht voordat je stikt
Er verschijnt een hand in de eenzaamheid
zo plotseling dat je schrikt
Je herstel is een proces
niet alle hulp die je word aan geboden
heeft gegarandeerd succes
Tot die tijd zul je moeten roeien
met de riemen die je hebt
dagen en nachten lig je met je emoties te stoeien
maar uiteindelijk win je het gevecht
Ik heb nog niet gewonnen,
maar ik ben onderweg
En beter onderweg dan de reis nooit zijn begonnen
er zijn in ieder geval al stappen in de goede richting gezet
Ik ben er dan nog niet
en ook al duurt dat nog wel even
ik weet dat ik er kom
ik heb weer zin in het leven
Ingezonden door
adrealine
Geplaatst op
10-09-2011
Over dit gedicht
dit gedicht heb ik niet zelf geschreven maar ik vond het zo'n mooi gedicht. het is geschreven door een meisje, haar naam is me ontgaan, dat het boek: "en prozac is mijn paracetamol" heeft geschreven in haar depressie
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Blind Eenzaamheid Lucht OnderwegReacties op ‘Onderweg’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
