Vlinder
Een opgerold tapijt droomt zacht in haar cocon
Genieten van ontpoppen waar een geest kan ontspannen
Gelegen in uitgestrekte leegte; ver weg van ieder gevaar
Wacht wijselijk dat vraag en aanbod haar zal ontspruiten.
Het gefluister van woorden raakt deze fragiele nimf even aan
Uit haar zijdeachtige kerker ontwaakt ze uit diepe slaap
Een onderontwikkelde glorie laat zich kwistig verspreiden
Verkleumde vleugels slaan iedere voorbijgaande seconde op.
Ze reist naar bestemmingen zonder einde
Waar alle veldslagen zullen overwonnen zijn
Verlangende opsluiting in mijn buik om niet herkwetst worden
Beschermt haar ziel tegen ongeneeslijke en ongevoelige lijden.
Mijn vlinder is een geïsoleerde Liefde
Opgeborgen in de cocon van mijn hart
Wachtend op onverwachts moment van haar wedergeboorte:
Je tedere zuidenwind met gepassioneerde adem voor vereniging.
Ingezonden door
vrouwliefde
Geplaatst op
09-09-2011
Over dit gedicht
Pijn en eenzaamheid vieren hoogtij
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Eenzaamheid Liefde Pijn Verdriet VerlangenReacties op ‘Vlinder’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
