vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Stilstand
Vreugdeloze woorden deren mij niet
Zoals pijn dat wel doet
Maar alleen gemeend
Als de essentie de wil overtroffen heeft
Als een steek in mijn hart, mij
treft met weergaloze snelheid
wanneer komt dan het besef, dat
het verleden de toekomst inhaalt
Op momenten van stilstand
Gaan gedachten kronkelen
Op hetgeen
het voortvloeisel zal zijn
Ik hoor mij denken
Over wat komen gaat
Ik besef dat ik weet
Dat ik niets weet
Ingezonden door
jaimiré
Geplaatst op
07-09-2011
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Pijn Stilstand Verdriet Verleden VreugdeloosReacties op ‘Stilstand’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
