Mijn beste vriend
Toen ik jou beter leerde kennen vond ik je al aardig,
je werd steeds belangrijker voor mij,
ik kon zonder jou niet meer lachen,
en nu word toch van mij verwacht zonder jou verder te gaan.
Als ik denk aan onze goede tijden,
komen de tranen in mijn ogen,
kon ik maar terug naar de tijd waar ik echt gelukkig was,
met jou.
Met jou kon ik lachen als geen ander,
maar als er iets was kon je me ook steunen en begreep je mij,
ik kon niet meer zonder jou,
en nu word toch van mij verwacht zonder jou verder te gaan.
Ik zal je nog wel zien,
elke dag een keer,
maar het zal nooit meer zo zijn als het was,
je zit niet meer in mijn klas.
Ik zal met iemand ander moeten lachen,
met iemand anders alles moeten delen,
ik durf alleen niet meer zover te gaan als bij jou,
want toen je weg moest heeft mij dat ontzettend veel pijn gedaan.
Lieve jongen,
ik wil nog even tegen je zeggen,
dat ookal heb ik het nog nooit tegen je gezegt,
ik hou van jou.
Reacties op ‘Mijn beste vriend’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
