ik wil nog niet naar school

laatste twee school jaren waren perfect
het was leuk, het was gezellig
een klas die door elke leraar heen kwekt
na vandaag is het voorbij, dan herhaalt niets zich
want alles wordt anders, ik krijg een nieuwe klas
ik leer ze wel kennen, maar ik heb geen om me voor te stellen
geen zin om te zeggen wie ik word of wie ik was
ik ben niemand, waarvoor ik me schaam ik wil ze niet vertellen!
en dan heb je ook nog me allerbeste vrienden
die nogsteeds bij mij in de klas mogen zitten
maar ik heb het gevoel dat ze dachten dat zij meer dan mij verdienden
de onzekere ik die weer naar voren wordt gesteld
de jaren vliegen voorbij, maar ik wil terug
ik heb zo geen zin in school, ik word er door en door gekweld
en tot rust te komen, fiets je naar huis en vlug
maar huiswerk tot over je oren
broertjes, zusje, muziek door het huis,
niet om aan te horen
geen concetratie, en alleen maar gespuis
werken tot half 1 in je bed
een paar uur slapen
want vroeg opstaan is ook niet zo'n pret
dat wordt dus op school alleen maar gapen
als ik het niet te druk heb met mijn reputatie verhogen en te veranderen
ik word moe moe en nog meer
ik denk veel te veel aan anderen
echt elke dag, elke keer

misschien snap je nu waarom ik niet naar school wil
misschien denk je nu: je zeurt te veel
maar ik kan het niet meer aan
kon ik maar steviger in mijn schoenen staan