2-9

Twee negen,
Een dag zonder regen.

Een mooie dag,
Een prachtige dag.

Maar toch heb ik,
Een enorme schrik.

Want toen,
Gaf ik haar een zoen,
En dat had ik nooit mogen doen.

Het was echt verkeerd,
Ik hoop dat zij eer ook van leert.

Op zo'n mooie dag,
Viel ik voor haar lach,
Dat ene moment was zij alles dat ik zag,
Nu kom ik met de witte vlag.

Want wat toen is gebeurde,
Is niet iets wat ik goedkeurde.