vorige gedicht
vorige gedicht
Quiltsporen door de kolonie
Door Frederiksoord lopen onze eigen quiltsporen.
Ze maken al een eigen paadje.
vol lapjes, nieuw en glad.
Het oude rokje van toen je zes was,
of de schort van oma die er niet meer is.
Herinneringen komen boven,
het quiltspoor eindigt nooit.
en loopt door tot waar je bent.
liesbeth
Reacties op ‘Quiltsporen door de kolonie’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
