Het einde waar ik weer begin
Het is al zo'n tijd geleden, maar je gaat nog steeds elke dag in me om. Je leeft nog steeds in me, ik ben weer terug waar ik begon.
Je zei precies de juiste woorden, waarmee je me liet geloven dat je helemaal voor me wilde gaan. Je liet mijn hart sneller kloppen, maar nu lijkt hij stil te staan.
Want steeds leek de tijd even stil te staan en steeds hield ik dingen achter voor hem, om mijn gevoel voor jou verborgen te houden. Maar het lijkt wel of ik je niet meer ken.
Er zijn dingen gebeurd, er zijn dingen gezegd. Maar het heeft allemaal te lang geduurd. Elke dag leefde ik in een leugen, je nam mijn leven in beslag. Het staat nog steeds in mijn geheugen.
Ingezonden door
Rosalie
Geplaatst op
01-09-2011
Geef uw waardering
Op basis van 5 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
OnzekerheidReacties op ‘Het einde waar ik weer begin ’
-
Ook mooi! Liefs
Marieke - 03-09-2011 om 20:06
-
Mooi gedicht:) en bedankt voor je reactie:)
Soe-zie - 04-09-2011 om 18:04
-
wauw, mooi ! zo vaak zo'n gedicht willen schrijven, kon de juiste woorden niet vinden. hier staan ze. prachtig! liefs anouk
Linda - 06-10-2011 om 19:59
