De ziekte die vele harten doet breken
De ziekte die vele harten doet breken.
Mijn naam is Anna. Ik heb er een vriendin bij gekregen, Ana. Samen kunnen we alles aan. Anna en Ana gaan er samen voor. Maar toen ging het fout.
Ik ging je geloven, ik ging naar je luisteren. Toen je net bij me kwam woog ik 51.
Gewoon een gezonde 51 kilo.
Maar jij vond het teveel.
Door jou ben ik naar een gewicht van 37 gegaan.
Mn ouders hadden het niet door, mn vriendinnen wilden het niet geloven, ik stond er alleen voor. Tot die ene dag. De dag in de zwaarste week.
De aula draaide, al 5 dagen had ik niks gegeten. toen werd het zwart voor mn ogen. Toen ik wakker werd had ik slangetjes in mn neus. Ze hadden het door, iedereen wist het nu.
Na bijna 2 jaar in de kliniek woog ik weer 50 kilo. Ik kwam terug maar niemand was er meer voor mij, jullie waren me vergeten. het was over tussen onze vriendschap.
Even dreigde Ana weer terug te komen, maar toen kwam jij, ik hou van jou schatje <3
Ingezonden door
Anna
Geplaatst op
31-08-2011
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
AnorexiaReacties op ‘De ziekte die vele harten doet breken’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
