1001 Gedichten
vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Onaanraakbaar
ik grijp de wind
verpulver slechts bladeren
terwijl jij gaat
pak je hand
maar je glijdt weg
ik volg ontspoor
bekijk je gezicht
je ogen bevriezen
als ik je indrink
voel je hart
je wendt je af
maar het kloppen blijft
ik leef beleef jou
onaanraakbaar ongenaakbaar
onbereikbaar zo dichtbij
Ingezonden door
wil melker
Geplaatst op
29-08-2011
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
OnaanraakbaarReacties op ‘Onaanraakbaar’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!