vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
zelfmoord
Kwaad als ik in mijn polsen kras
Kunst bij mijn aderen
Staren terwijl je de angst in mijn ogen las
Maar niet durven naderen
Een stem zei dat ik het op moest geven
Mijn verstand zei dat ik verder moest gaan
Ik kon gewoon niet verder met leven
Niet meer op mijn eigen benen staan.
Ik gaf er niets meer om
Je vroeg me je niet achter te laten
Maar zeg me waarom
Wat valt er nog te praten?
gemaakt maylie
Ingezonden door
maylie
Geplaatst op
24-08-2011
Over dit gedicht
zelfmoord
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
VerdrietReacties op ‘zelfmoord’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
