Alleen
Ik wist dat ik sterker moest worden, dan al mijn emoties en pijn.
Ik was je kwijt, en dacht dat ik nooit meer gelukkig zou zijn.
Je hebt me laten stikken en dat is niet te vergeven.
na al die pijn en ellende die je mij hebt meegegeven.
Ook de mensen om me heen heb ik pijn gedaan.
Door dat ik alleen nog maar in mijn verleden kon blijven staan.
Ik wist dat ik je moest vergeten, en een nieuwe start moest maken.
maar ik miste je, en ik was bang om je helemaal kwijt te raken.
Toen ik eindelijk mijn zelfvertrouwen terug had besefte ik wat je mij had aangedaan.
Ik wilde niet meer leven, alleen maar omdat jij mij alleen hebt laten staan.
Nu weet ik wie mijn echte vrienden zijn, en bij wie ik altijd terecht kan.
En ik weet ook dat jij geen echte vriendin bent, want je bent er nooit voor me geweest..
Ingezonden door
maxime
Geplaatst op
19-08-2011
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
Alleen Pijn Verdriet VriendschapReacties op ‘Alleen’
-
Mooi gedichtje meid! Ik ben trouwens ook 13;) En weet precies hoe het voelt..Maar dit heb je echt heel mooi geschreven! 5 sterren! XXX Suus
Suus - 20-11-2011 om 21:15
