De leegte
Er was een leechte in mijn hart, wat ik voor lief genomen had. Ik maakte een nieuwe start en nam de lechte mee op pad. Ik dacht dat ik zelf kon bepalen voor hoelang ik 'm zou bewaren... dat ik zelf kon kiezen wanneer ik de lechte zou verliezen.
Ik nam me voor die lege plek te vergeven als ik klaar was met mijn eigen streven. Dan pas zou ik hem geven aan een partner voor t leven... Maar zonder het zelf te creeren is er iets gebeurt. Zonder te proberen is de lechte ingekleurd!
Ineens was er een warmte die de lechte overnam... Alsof plots de zon begon te schijnen. Ik wist niet wat me overkwam en werd bang dat de warmte zou verdwijnen. Dus zocht ik de lechte maar weer op alsof de warmte er niet was. Ik zette mijn gevoel op stop en gaf ineens weer tegengas...
Maar vandaag heb ik geleerd dat ik niet kan bepalen waar het pad me brengt. Ik moet accepteren wat het leven aan mij schenkt... Ik wil genieten van de mooie man die in mijn wereld kwam en de lechte weg nam... Ik maak opnieuw een nieuwe start maar nu met een verwarmd hart!
Reacties op ‘De leegte’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
