De zee

Zee, wat ben jij ver van mij
en toch zo dichtbij.
In m'n hoofd schuimen jouw golven.
Onder jouw zand word ik bedolven.
Door jouw deugddoende lucht word ik overmand.
Voor jou is het dat m'n liefde brandt.
Met één van jouw ontelbare schelpen
kan ik me behelpen
om jou te horen ruisen
en m'n leven opnieuw te doen bruisen.
Wanneer ik wandel op jouw onmetelijke stranden
maak ik net zoals een kind een afdruk met m'n vuile handen.
Zee, ik zal altijd van je blijven houwen.
Ook hier bij jou zal ik om m'n naasten rouwen.