Verliezen
Jouw verliezen zag ik nooit aankomen
maar ik moet erin gaan geloven de vlam is gaan doven
veel tijden meegemaakt zoveel woorden die me hart hebben geraakt
het lot bracht ons bij elkaar maar het bark ons uit elkaar
als je ergens mee zat ging je weg van men pad
dan kwam je weer en deed alsof er niks was
te veel kansen gegeven ik bleef maar streven
maar dees keer geef ik op want alles wat we hadden is nu toch wel kapot(wel kapot)!
ik kan niet vechten voor iets dat er niet meer is herinneringen breken
als ik moet denken aan wat je zei (ja Baby je raakt me nooit kwijt)
maar de tijd leert yeah het einde is hier het boek is nu wel toe
je was men trots die ik zag de enige die in men hartje lag
begrijp me niet verkeerd maar dit is de laatste keer
je hebt me zoveel laten staan in de tijden waar ik niet wist naar waar ik
moest gaan
Reacties op ‘Verliezen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
