Het schip van geluk
het schip van geluk straalt
het prachtige materiaal dat gebruikt is voor dit indrukwekkende schip,
is in alle opzichten perfect
de zeilen wapperen in de wind
en iedereen aan boord is verheugd
verheugd over het feit dat zij op dit schip aanwezig mogen zijn
alles op het schip lijkt vanzelf te gaan
je hoeft geen enkele moeite te doen om vooruit te komen
de perfect blauwe zee lijkt geen enkele weerstand te bieden
enkel een anker ontbreekt aan dit perfecte schip
maar een anker is helemaal niet nodig
wie wil er nu van dit perfecte schip af
eenmaal niet meer aan boord van dit schip
is alle zaligheid verdwenen
een anker is overbodig
dit schip kiest wie er op haar dek mag staan,
genietend van het prachtige uitzicht
maar het schip kiest ook wie deze ideale wereld moet verlaten
onverbiddelijk vlieg je van het schip af
en beland je in de ijskoude en meedogenloze zee
de zee die eerst zó blauw leek
lijkt je nu door haar kilheid te doden
het schip dat eeuwig perfect leek is uit je zicht verdwenen
doorweekt en bang, hoop en bid je
dat je ooit nog mag vertoeven op het schip van geluk
Ingezonden door
tisco coppelini
Geplaatst op
31-08-2008
Over dit gedicht
ik wou een kleine indruk geven over mijn kijk op het leven, en ik hoop dat ik dit voldoende heb kunnen beschrijven...
Geef uw waardering
Op basis van 10 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
Angst Geluk Hoop SchipReacties op ‘Het schip van geluk’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
