Mama ik mis je zo
mama dat je de liefste was konden we aan veel dingen merken
soms moesten we gewoon de deur openen als we van school kwamen,
om, jou te horen zingen,
terwijl je met iets bezig was
savond's met het eten lachte en zwansde je het altijd gezellig met jou
we wisten dat we altijd bij jou terecht konden als er een probleem was,
bv met ons huiswerk of een ruzie
bij de meeste gelegenheden lachten we heel wat afof het nu bij een discutie of een ,uitschopje was
jij wist wel altijt wat te vertellen gekruid met grapjes sterke verhalen en zelfs liedjes
je wist van aanpakken en je hield
zeker niet van treesen en zebedezen
als iemand van haar kenissen in de nood zat zou ze haar kleding hebben weggegeven
moest al heel erg zijn om je stil te krijgen
we hebben niet geweten hoe erg het met je gesteld was
je bleef tot het laatste toe moedig en opgewekt
maar toch werd de onzichtbare ziekte
zo machtig dat zelfs super mama het niet meer aan kan
we kunnen het bijna niet geloven dat je niet meer voor ons klaar kan staan .... of misschien toch wel
de dingen die je ons mee hebt gegeven die zullen we voor altijd beleven
mama we zullen je nooit vergeten
mama ""rip"" :(
.
Reacties op ‘Mama ik mis je zo’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
