Letting go

Mensen die dicht bij me staan doen hun handen uitsteken,
zodat ik er naar kan reiken omdat ze van me struggles weten.
Sommigen mensen hebben voor mij aan de overkant gestaan,
maar ik heb het verknalt en sommigen mensen laten gaan.
Mezelf afvragen was dat de juiste zet,
dan kijk ik in de spiegel en zie ik dat ik aan het huilen ben.

Zomaar laten gaan, wat ben ik toch dom bezig geweest, ik heb haar nodig,
ik kan mezelf wel voor de kop slaan, het was zo fout, zo overbodig!
Ja ik weet het zit er nog steeds mee,
het interesseert me niet hoe andere erover denken, nee.

Waarom denk je anders dat ik doe dichten,
ik moet me toch ergens op focussen, richten?
Zoveel dingen die er om me heen gebeuren,
ik kan het niet meer volgen, ik ga toch niet meer om elk ding treuren?
Als ik dat zou doen, zou ik nog gekker worden dan ik al was,
nee, nee dat wil ik voortaan voorkomen, ik pas.

Me vriendinnetje,
we komen er samen boven op,
samen rennen wij binnenkort naar de top.
Alles komt goed met mij, dus ook met jou,
ook al gaat het even niet goed ik blijf je voor altijd trouw.