mama

Mama,

vroeger was je altijd bij mij
ik kon bij jou met alles terecht
die lieve armen om me heen
Zo zacht en warm
Ja bij jou voelde ik me altijd te vree
Tijden veranderen en dat maakt mij niet blij
Voor jou was het een groot gevecht
je zag alles voor je ogen zwart
Een aantal keer heb je het geprobeerd
Je hebt het nooit echt afgeleerd
Een tijdje ging het goed
Ik kreeg zelf weer moed
Maar je was vooral met jezelf bezig
En zag alles zwart
Je brak mijn kinderhart
3 jaar lang heb ik gesteund
En ieders keer deed je me weer zoveel verdriet
Maar zelf zag je het gewoon niet
Je zei dat je een moeder niet meer kon zijn
En dat kwam hard binnen
Je deed me alweer pijn
Jou liefde die ik bij jou altijd voelde
Was nu ineens een stuk minder
Ik heb veel nagedacht
Ik heb me leven leren accepteren hoe het is
En daarbij heb ik jou uit me kop gewist
Het spijt me
ik moet door
En mijn leven ben je niet meer mijn moeder
Maar gewoon een vrouw
Waar ik stiekem toch nog wel een beetje van hou