Koos voor stilte

ik weeg uren in vergeten
wil ze niet meer weten
voel de warmte die er was
kende je toen pas

je hangt nog om me heen
in heldere ogen en die lach
hoor nog de woorden die me vragen
jouw liefde altijd mee te dragen

jij koos voor stilte
in het houden van zweeg
in alle lichaamstalen zelfs
tranen konden je niet overhalen

op een eigen wereld plek
heb jij jezelf neergezet
je wilt je niet meer branden
mijn handen zijn te warm geweest