vorige gedicht
vorige gedicht
Beeldschoon
beeldschoon valt het vlokje op mijn neus
mijn tranen bevriezen
dit alles is mijn keus
ik heb nu toch niks meer te verliezen
dagen waar ik naar uitkijk zijn weg
zinnen die ik wil horen komen niet meer
ik kan niets liefs meer horen ook niet als jij het zegt
ik moet huilen...ja alweer
Ingezonden door
Sjer
Geplaatst op
07-08-2011
Over dit gedicht
Een gedicht die als zovelen uit mijn hoofd kwam stromen, en moest hem gewoon opschrijven
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
Beeldschoon Depressie EenzaamheidReacties op ‘Beeldschoon’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
