vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Je was toch zo apart
Vier mooie jaren
Hebben we je gehad
Jij hielp mij met de weg
Naar het juiste pad
Ik smolt van binnen
Als ik in je ogen keek
Jij zorgde ervoor
Dat mijn verdriet
Een stukje minder leek
Maar toen werd je ziek
En ging het niet meer
Het besluit dat we hebben genomen
Deed heel erg zeer
Maar het moest
Je kon zo niet door
En daarom lieve schat
Was dit het beste hoor
Nooit zal ik je vergeten
Voor altijd zit je in mijn hart
Je ogen, je neus, je liefde
Je was toch zo apart!
Reacties op ‘Je was toch zo apart’
-
Wauw erg mooi gedicht! Maar ook wel erg verdrietig, maar mooi beschreven..! Jij erg bedankt voor je reactie! Liefs
Marieke - 17-08-2011 om 16:06
