Kon je maar
Kon je maar even naar mij luisteren,
kon je maar even voelen mijn verdriet,
want onze liefde is steeds meer aan het verduisteren,
omdat je mij telkens weer niet toe liet.
Kon je maar even mijn pijn voelen,
kon je maar even mijn angst ervaren,
al zou je het nog allemaal niet zo bedoelen,
ik zit telkens op de blaren.
Kon je er nou maar gewoon eens voor mij zijn,
in momenten waarin ik je zo nodig had,
maar nee, je schonk me liever steeds meer pijn,
ik zakte steeds verder in dat donkere gat.
Je zult het pas beseffen,
als ik de deur voorgoed heb gesloten,
weet je zult het nooit meer beter treffen,
ik heb genoeg tranen voor jou vergoten.
Reacties op ‘Kon je maar’
-
Deze ook weer zo mooi, hoe doe je dat toch:D Ga zo door, dat blijf ik zeggen! En weer super bedankt voor je lieve woorden Sil! Ik wacht af! Veel liefs,
Marieke - 30-07-2011 om 22:08
-
idd heel mooi..
Verwijderde gebruiker - 30-07-2011 om 22:55
-
Hey Sil helemaal met de anderen eens!! Liefs Karlien
Verwijderde gebruiker - 31-07-2011 om 09:34
-
echt heel mooi, nog bedankt voor je reacties op mijn gedichten! XXXkuzz
Verwijderde gebruiker - 31-07-2011 om 19:21
-
hey...heb alweer een gedicht van de dag....bedank voor je reacties weer...
Verwijderde gebruiker - 01-08-2011 om 10:08
-
Zeer verdrietig gedicht! Leef met je mee! Liefs ikke
Verwijderde gebruiker - 04-08-2011 om 14:02
