Wachten

Ik zit hier nu met hele sombere gedachten.
Zal ik het eindelijk eens gaan doen.
Of moet ik toch nog even wachten.
Wachten op die ene zoen.
Wachten op geborgenheid.
Wachten op die arm om me heen.
Ik vraag me af of je het me ooit zal kunnen geven.
Ookal ben je hier,
dan toch ben ik alleen.
Jij denkt dat ik zo sterk ben.
Ik kan alles aan.
Maar zag je nooit die traan.
Ik heb tranen gehuild van verdriet.
Ik was de wanhoop nabij.
En iedere keer zag je het niet.
Er kwam steeds meer bij.
Je stak zo graag je kop in het zand.
Geen ene keer pakte je mijn hand.
Ik zal het niet gaan doen,
zoveel macht geef ik je niet.
Maar ik wacht ook niet meer
op die ene zoen.
Ik wacht niet meer op geborgenheid.
Die arm hoef ik niet meer om me heen.
Ik ben liever alleen.