vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Weet je
Weet je, soms zou ik wel een willen verdwijen,
door met een bootje op zee van alle ellende weg te deinen.
Misschien dat ik dan eindelijk mezelf kan zijn,
want geeft toe, jezelf kunnen zijn is toch fijn?
Het leifst verdwijn ik naar een onbewoond eiland,
dat is nog lekker onbemand en zet ik alles naar mijn hand.
Daar is het lekker rustig en stil,
en kan ik doen en laten wat ik wil.
En misschien voel ik me op een dag alleen,
dan wens ik jou hierheen!
Weet je, mijn leven krijgt weer een beetje kleur dankzij jou,
en dat is nou een van de redenen dat ik van je hou(d)!!!
Ingezonden door
Sanne Elmira van der Mierden
Geplaatst op
22-08-2008
Geef uw waardering
Op basis van 4 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Liefde Verdwijnen ZeeReacties op ‘Weet je’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
