Zal je moeten breken

je bent van glas
mijn hoekigheid
wordt ronder als ik
in je spiegelen mag

je kaatst in lijnen
die geen einde kennen
mijn handen warm ik
aan jouw oppervlak

ik zoek naar je begin
een naad een draad
die ik kan volgen
open maar ik wil erin

versmelten met jouw beeld
je transparantie proeven
maar je bent gaaf
geen barst of kleine groeven

wanhopig is mijn smeken
ik zal je moeten breken
in scherven zal je sterven
niemand zal je liefde erven



wil melker
14/07/2011