angst en pijn

Angst en pijn
Je bent voor mij net als een ster, heel dichtbij, maar toch heel ver. Wist je maar wat ik voor je voel. Wist je maar dat ik het allemaal goed bedoel.
Eigenlijk weet je dat ook wel, en daardoor raak je zelf weer in de knel. Altijd de gedachten uit het verleden, en niet goed om kunnen gaan met het heden.
Het is begrijpelijk dat je dat voor altijd met je mee zal blijven dragen, maar heb je eenmaal het geluk gevonden, dan zal de ergste pijn vanzelf langzaam gaan vervagen. Ik zou je kunnen zeggen hoe graag ik je met al mijn liefde zou willen beminnen, alleen jij houd je hart gesloten, zelfs mij laat je daar niet binnen.
Jij wilt het niet meer toe te laten om je liefde nog aan iemand te geven, en daarom leef je liever maar je eigen leven. Al zouden wij samen het geluk weer kunnen vinden, jij bent te bang om je weer te binden.
Maar weet, ik ben niet zoals al die anderen, iemand is zoals die is, dat hoef je niet te veranderen. Waarom zou je verder leven heel alleen? Iedereen verdient toch warmte en liefde om zich heen.
Relaties zijn er om samen lief en leed te delen, maar niet gevangen in een kooi zoals bij velen. Ik vraag je niet voor mij te kiezen,probeer alleen de mooie dingen niet uit het oog te verliezen.
Jouw aanwezigheid voelt voor mij reuze fijn,ook al zullen wij waarschijnlijk nooit echt samen zijn. Hoe het ook tussen ons zal verder gaan. Laat me op z’n minst als goede vriendin naast je zijde staan !