Ik ben de baas over mezelf.

Dan zit ik op me kamer. Een beetje alleen. Niet veel liefde om me heen. Vaak ruzie tussen mijn moeder. Ze zegt dat ik geen vrienden heb. En zeurt steeds keer op keer. Steeds weer. Ze moet altijd zeuren. Wat moet der nog meer gebeuren? Ik mis de kleuren. De kleuren om me heen. Die het vrolijker kunnen maken maar dat gebeurt niet meteen. Ik heb geen spijt en ik ben sterk. Ik zet door. Ik hoor hem weer. Die akelige stem. Ik zit niet fout! Ik doe niks het komt vanzelf. Ga weg! Je bezorgt mij pech! Ga van mijn pad. Je bent slecht kwaad kill stil koud en eenzaam. Ga weg uit mij. Dit is mijn lichaam. Ik ben Priscilla. Ga weg! Maar ik hou vol. Keer op keer. En ik ga niet der naar luisteren. Want ik doe wat ik zelf wil. En ik hou van mijzelf.