vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Je ademt wind
ik heb met
jouw woorden
mijn imperium gebouwd
de vergezichten
in je ogen
zijn me al vertrouwd
jij ademt wind
die wolken laat spelen
in een blauwe lucht
je lach jubelt
over bergen en zeeën
krult golven met schuim
kom liefste
naar het paleis
van mijn keizerrijk
daar klopt het hart
in luisterrijke zalen
jouw warmte zal ieder doen stralen
Reacties op ‘Je ademt wind’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
