Missen

Zal het missen ooit verdwijnen
Zal de zon ooit weer schijnen
Zal het zonder haar ontwaken
Je ooit minder raken
Hoe hard ik er ook tegen vecht
Nooit meer een woord
Nooit meer een lach
Alles gaat terug naar de ‘ene dag’
Als verdoofd probeer je te accepteren
Dat je het zonder haar moet proberen
Je sleept je elke dag voort
Denkend aan alles wat bij haar heeft gehoord
De kleine dingen die zo konden storen
Wat zou je die graag nog eens horen
Hoe kun je door gaan zonder haar lach
Nooit meer haar lach zien, dat is raar
Je ziet en hoort haar telkens weer
Het gemis wordt niet minder, alleen maar meer
Je voelt je gebroken en verscheurd
Mensen zullen zeggen “je hebt genoeg getreurd”
Maar hoe kunnen ze weten van het verdriet
Als je er aan denkt, dat je haar nooit meer ziet
Wetend dat je door moet gaan
Met in je ziel altijd een traan
Al ben je haar in dit leven echt kwijt
Haar herinnering leeft in je voort. Voor altijd…