vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Onbedoeld
Het is als roepen, niemand die je hoort,
zachtjes verdwijnen
terwijl je niemand stoort.
Heel flink doorgaan elke dag
en blij zijn om wat wel nog mag.
Hopen dat je niets meer voelt...
hier zijn,
als was het onbedoeld.
Ingezonden door
Orion
Geplaatst op
18-08-2008
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
OnbedoeldReacties op ‘Onbedoeld’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
