Met je laatste hand

je draalt in verhalen
maar voorbij de dam
stromen je woorden
tot een snelle vloed

die meandert in
onbekend gebied
schuurt de maagdelijke
walkant tot verval

waar pril naar
opgeschoten groeit
eroderen jouw gevoelens
de bestaande vaste grond

nog steel je tijd om
op een bruggenhoofd
te overleven maar
ook dat is ondermijnd

laat de stroom
je naar de vrijheid voeren
weg van het verzopen land
wuif maar met je laatste hand