Nooit meer zonder hun

Soms heb ik van die dat het even niet meer gaat,
maar dan sta je in eens weer voor me met een glimlach die me hart nooit verlaat.
En telkens voor het echt te laat is, denk ik aan die lieve mooie lach en dan is alles weer goed.

Zoveel meegemaakt in een korte tijd, en zo vaak stond je voor me klaar.
Ik weet niet wat ik terug zou moeten doen, maar als het kon zou ik het zo graag willen.
Je bent me schatje, je bent me alles, maar als het zover komt dat alles ophoud weet ik dat ik je mis.

Zoveel gedaan met zijn 2e, zoveel gedeeld.
En nooit kwam er een einde aan, zoveel geleden met elkaar.
Maar of alles nu echt zo goed was weet ik niet, zoveel dingen gedacht wat niet klopte.
Zoveel spijt van dingen die ik gedaan heb, en telkens vergaf je me het weer.

Ik weet wie me echte vrienden zijn, ik weet op wie ik kan bouwen.
Nooit meer zonder hun, nooit meer zonder die liefde, en nooit meer zonder die steun