Brief aan broer

De rede dat ik je schrijf is omdat het onderwerp moeilijk is. Verwacht eigenlijk wel een antwoord, want wordt gek van het gegis.
Wat is gebeurt valt niet meer terug te draaien, dat is ook niet mijn verwachting. Ondanks alles zijn we broers, dus wil ik geen verachting.
Het was een moeilijke tijd, misschien is het nog niet voorbij. Ben niet zo een prater, maar luister nu is naar mij.
Een familie moet samen zijn, vol van vertrouwen en respect. Niemand of iedereen is schuldig, niet met je vinger wijzen dan heb je het echo-effect.
De haat is verdwenen, maar vergeet niet het afgelopen jaar. Het is verandert in onzeker vertrouwen, kunnen we nu nog wel houden van elkaar.
Nu woon je op je zelf, maar hoe zit het met ons. Je belt als er iets is maar kom is gezellig praten.
Koffie staat klaar, je plaats kan niet worden opgevult. Je zit in ons hart, maar als het weer hetzelfde loopt dan zijn we mooi gekult.
Daarom wil ik weten hoe je onze band nu ziet. Zijn we weer een familie samen of hebben we nog niet genoeg geruzied.
Van wat ik zie is er niet veel veranderd. Wat ik nu wil weten is ben jij veranderd?
Deze brief is niet om je verdrietig of boos te maken. Deze is gemaakt om misschien toch nog close te raken.
Je weet iets is zo sterk als de zwakste schakel. Zeg niet dat jij het bent, we hebben allemaal onze zwakten, dat is geen mirakel.
Misschien is het soms wel een obstakel, maar weet dat we genetisch verbonden zijn. Mijn glas is jouw glas, geen haat, we zijn broers en vangen dus elkaar pijn.