zelfmoord.
Een meisje op straat,
Ze word nageroepen waar ze ook gaat,
de mensen roepen naar haar,
wat ze roepen is niet leuk, ze vinden haar raar.
ze zeggen dat niemand om haar geeft,
dat het onnodig is dat zij leeft.
Ze loopt verder en denkt na,
ze denkt als niemand wil dat ik besta,
waarom ben ik dan nog op aarde?
ik ben toch van geen enkele waarde..
Ze besluit een einde aan haar leven te maken,
ze denkt, zal ik springen van één van de daken?
dan heeft ze een idee,
de volgende dag springt ze met een steen aan haar voeten in zee,
Die ene zin spookt door haar hoofd,
terwijl het laatste vlammetje in haar hart, voor altijd dooft....
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
01-06-2011
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Zelfbedacht.Reacties op ‘zelfmoord.’
-
een hard gedicht, maar wel mooi geschreven!!!
Verwijderde gebruiker - 24-06-2011 om 22:01
