Gemengde gevoelens

Ik kan er niet meer tegen,
ik weet niet wat ik voor je voel,
en weet ook niet of ik je bedrieg.

Jij denkt dat ik nog iets voor een ander voel,
en misschien is dat ook wel zo,
maar ik snap mezelf even niet meer.

Ik moet er uit kunnen komen,
en dat helemaal alleen,
daar kan ik niemand mee gebruiken,
en dat is erg vervelend.

Elke keer maar denken dat je overal alleen voor sta,
dat is iets wat niemand wilt.

En toch denk ik dat wij niet bijelkaar horen,
ik zeg niet dat ik weet dat ik bij een ander hoor,
wie jij denkt dat waar ik bij wil horen,
want dat is helemaal niet zo.

Ik wil even helemaal niemand,
eventjes alles op een rijtje hebben staan,
en goed kunnen nadenken.

Helaas als ik jou dit zou vertellen,
zou je meteen bij me weggaan en nooit terug komen,
en opzich snap ik dat ook wel,
maar gun mij ook eventjes wat tijd...