Laat me met rust
Je bent in mijn huis
Met je familie vlak om mij heen
En toch sta je telkens weer helemaal alleen
Dit is geen thuis
Het vechten binnen mij
Ik kan er niet meer mee omgaan
Iedereen is dat ontgaan
Nu is het al voorbij
Zeg niet dat je weet wat ik bedoel
Je begrijpt me niet
Zelf snap ik ook niks van mijn verdriet
Jij kan niet zeggen wat ik voel
Ik weet ook niet wat de rede is
De rede waarom ik zo klooi met eten
En ik wil het ook niet weten
Wat is er toch met me mis?
Vraag me niet waarom ik weg wil
Je zult me toch maar ompraten
Terwijl ik wil dat jullie me laten
Ook al is me hart te kil
Zeg niet dat ik het allemaal aan kan.
Er is nergens waar ik naar toekan.
Ik ben alleen en voel me nergens thuis
Reacties op ‘Laat me met rust’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
