Jij gaf mij mijn leven
Heb ik jou ooit verlaten
Stil in een hoekje laten staan
Heb ik jou de deur gewezen
Jou door dat gaatje laten gaan?
Heb ik jou ooit geslagen
Gesard en doen huilen
Heb ik jou de nek gewezen
Jou in dat hoekje laten schuilen?
Heb ik jou
Nee nooit gedaan?
Terwijl jij mij toch hatelijk
Stil in donkerte liet staan
Mij sloeg waar mijn builen kwamen
Mij verharde met mijn hart
Liet mij kristallen drop’len wenen
Menigmaal getart
Langzaam kwam de angst naar boven
Stille angst alleen voor jou
Ik zal nooit begrijpen
Waarom ik jou vergeven zou
Voor jou tranen die toen kwamen
Voor dat bitterlijk gezicht?
Het scheurde mijn hart aan tweeën
Jij gaf mijn leven een nieuw licht
Liet mij stralen in de zon
Dansen bij de volle maan
Ja dat heb jij met jou slagen
En met jou lach voor mij gedaan
Bedankt mij vriend
Zo ik jou noemen wil
Ik blijf aan jou denken
In dat hoekje zwijgend stil
Reacties op ‘Jij gaf mij mijn leven’
-
Wat een mooi gedicht, krijg er de kippenvel van.
Verwijderde gebruiker - 24-05-2011 om 20:04
