Je ziet me niet
Ik kan het niet begrijpen,
Waarom zie je me niet?
Hoe kan ik zo onzichtbaar lijken?
Ik wil dat je me ziet.
Ik volg het even niet meer,
Waarom luister je niet?
Je hoort me niet, keer op keer,
Je hoort niet al mijn verdriet.
Je hebt geen tijd voor mij,
Alleen maar voor jezelf.
Hoe kan ik toch zoveel geven,
Om zo'n egoïstisch mens?
Ik snap het niet,
Ben ik echt zo dom?
Of heb jij me nooit gezien,
Kijk je nog steeds niet naar me om?
Ik heb nog zoveel vragen,
En durf ze niet te stellen.
Maar ik mag niet klagen,
Ik moet het je vertellen.
Je hebt me nooit willen zien,
Nooit willen zien staan.
Maar weet je eigenlijk,
Gaat het je mooi wel aan!'
Ik voel me rot door jou,
Ik geef het nu eindelijk toe.
Jij bent mijn probleem,
dus hier bij: Toedeloe!
Ingezonden door
luka
Geplaatst op
23-05-2011
Over dit gedicht
een iemand die niet wordt gehoord, gezien en begrepen, niet door familie, vrienden en ook niet zichzelf.
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Alleen Onzichtbaar VerdrietReacties op ‘Je ziet me niet’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
