Jij alleen kan me gelukkig maken.
Door jou ken ik mijn gedachten niet meer
Ik raak in de war keer op keer
In mijn ogen was je volmaakt
Je kleurde mijn leven rood
Je warmte had me geraakt
Ik dacht dit is voor altijd, tot de dood ons scheidt
Maar toen ging er wat fout
Ik zag het aan je gezicht.
Het afscheid kwam steeds dichterbij.
Je wilde me niet meer zoenen.
Opeens werd je om zoveel dingen boos
Die ik je vroeg of tegen je zei.
Toen wist ik het zeker
Dit is het einde.
Waarom doe je me dit aan
Ik dacht dit is voor eeuwig en altijd
Maar nee
Je zei: sorry het spijt me maar je bent me kwijt
Ik was kapot en niet meer te helen
Iedereen zei wat kan jou het nog schelen.
Maar vergeten kan ik je niet.
Mijn gevoelens voor jou zijn te sterk
Je zit vastgeklemd in mijn hart
Elke keer als ik je zie mis ik onzetijden meer en meer
Gebroken en verloren
Zo liet je me achter
Mijn moet en kracht was ik kwijt
Ik moet toegeven dat ik de oorzaak ervan was
Maar jij hebt de gevolgen bezorgd.
Heb ik je dan alleen maar last bezorgt.
Vergeef me voor wat er is gebeurt
Niemand zoals jij laat mijn hart sneller kloppen
Niemand zoals jij geeft mij het gevoel wat niet kan stoppen.
Niemand kan jou ooit vervangen.
Ik wil alleen jou
En daar zal ik altijd voor blijven vechten.
Reacties op ‘Jij alleen kan me gelukkig maken.’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
