vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Je duwt me weg
Je blaast me uit je leven
je wuift me weg
En ik kan niks anders doen
dan het toelaten
Ik moet wel
Zo graag had ik ons geluk vastgehouden
blijkbaar was het alleen mijn geluk
want jij verkiest een leven zonder mij
Waar ben je bang voor?
Dat ik je de wind
uit de zeilen neem?
Dat je niet alles onder controle kan houden?
Ik weet het niet precies
Ik ben je kwijt
en ik kan niets anders doen
dan het ondergaan.
Reacties op ‘Je duwt me weg’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
