vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Afscheid
De dood maakt me het minst bang
meer het achterlaten van familieleden
zouden ze mijn fouten vergeven
of zijn ze niet tevreden
heb ik alles gedaan in me leven wat kon?
of krijg ik achteraf toch spijt
niet te veel gaan huilen
toch weet ik het is tijd
het moest er toch van komen
ik moet een keertje gaan
vliegend naar mijn dromen
de weg waar ik in zal slaan
kijkend naar beneden
en waken in de nacht
terugkijkend op het verleden
waar iedereen nog lacht
Reacties op ‘Afscheid’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
