leven en dood
mijn opa is oud ‘hij is bejaard’
hij woont in zo’n huis en zit graag voor de haard
maar wat ik voor hem voel dat is uniek
ook al is opa nu heel erg ziek
hij heeft iets heel ergs aan zijn hart
en zijn ogen doen het nog maar voor een kwart
mijn oma zit iedere avond voor het fornuis
zich af te vragen wanneer mag opa weer naar huis
mijn broertje is bang dat opa dood gaat
maar dat heb ik gelukkig zijn hoofd uit gepraat
ik moet er niet aan denken dat ik niet meer met hem kan praten
maar uiteindelijk moet ik hem toch een keer verlaten
de volgende avond kwam mijn moeder met een bericht
het was iets ergs dat zag ik aan haar gezicht
met tranen in haar ogen zei ze ’jullie opa is dood’
mijn hart stond in mijn keel en mijn ogen werden groot
dat kan je niet menen, dat kan gewoon niet
de volgende dagen hadden we allemaal verdriet
ik zal altijd van hem blijven houden ook als hij er niet meer is
iedereen mag weten dat ik hem mis
voor mij blijft mijn opa altijd bestaan
maar het leven zal gewoon door moeten gaan
Ingezonden door
elygirl1000
Geplaatst op
13-05-2011
Geef uw waardering
Op basis van 7 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
LevenendoodReacties op ‘leven en dood’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
