vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Je bent mijn droom...
Steeds als ik je zie lopen,
dan gaan mijn ogen een klein beetje open.
Jij kan de zon laten schijnen,
want je loopt langs en de wolken verdwijnen.
Jij bent mijn grote droom,
het is als een vallende waterstroom.
Als de bekende Niagara-watervallen,
laat niemand deze droom verknallen.
Dat niemand anders op dit moois stuit,
want 1 keer in de zoveel tijd komen dromen uit.
Jij moet nu één ding beloven,
laat me nog lang in mijn dromen geloven.
En als de zon weer gaat schijnen,
laat dan het beeld wat ik heb niet verdwijnen...
Reacties op ‘Je bent mijn droom...’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
