1001 Gedichten
vorige gedicht
vorige gedicht
Verstolen in lach
ik heb over
hoofden gelopen
het bieden en loven gezien
de kleine tragedies
van hopen en kopen
het moeten laten misschien
inhaal en hebzucht
verstolen in lach stiekeme
vreugde als de koper toch hapt
het feest is geweest
het plein bijna verlaten
de rotzooi voor ieder te rapen
plots klinkt de kreet
van een kind dat in de troep
zijn eigen knuffel weer vindt
Ingezonden door
wil melker
Geplaatst op
01-05-2011
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
VrijmarktReacties op ‘Verstolen in lach’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!