vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Toen die tijd...
Ik keek je aan.
Jij draaide verlegen je hoofd weg.
Ik wou je hand pakken,
Maar ik durfde het niet.
Ik verlangde naar je,
Telkens weer.
Ik wou dat ik je zag.
Keer op keer.
Ik voelde me gelukkig waarneer jij naar me lacht.
Jij bent diegene waar ik zolang op heb gewacht.
Maar dit is allemaal verleden tijd.
Ik heb hiervan dus echt geen spijt.
Nu is het wij.
Ik ben voor altijd aan je zij.
Ik wil met jou verder gaan.
Je weet waar ik zal staan.
Voor altijd bij elkaar,
Voor altijd aan je zij.
Ja, alleen wij.
Reacties op ‘Toen die tijd...’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
