Laat me niet in de steek
Het moeilijkste in donkere uren
Kan ik toch bij je kwijt
Waarom moet ik jou verlaten
Stekende zware strijd
Al aan jou denken voegt mijn tranen
Door mijn ooglid naar beneem
Het enige wat mij troost zal bie’n
Voel toch met me mee
Jij bent het kwijt
Ik heb teveel
Hoe kan je het toch blijven zeggen
Dit is niet wat ik wil
Ik voel een steek
Van binnen gekomen
Pas zei jij nog
Heb geen verkeerde dromen
Het komt goed
Maar is het wel waar
Help me toch
Dit wordt te zwaar
Mijn hartje kruipt bij deze smart
Ik heb het liefelijk doorstaan
Pijnende gedachten
Laat me toch niet gaan
Ik wil alleen,
JOU
Is er dan nog meer
Wat ik zeggen zou
Als ik jou nu kwijt ben
Scheurt mijn hart
Mijn treft dit immers
Diepe smart
Wat moet ik doen
Ga toch niet
Vertrouwen doe ik op je
Maar jij doet mij verdriet
Reacties op ‘Laat me niet in de steek’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
