Kinderloosheid
Vier jaar geleden namen we een besluit,
we wilden kinderen, dus de pil eruit.
Wetende dat het wel eens niet meteen zou hoeven slagen,
zijn we na een jaar om hulp gaan vragen.
Pillen, spuiten, onderzoeken,
en telkens weer op controle moeten.
Het viel en vált niet altijd mee,
en nog steeds kan ik niet wennen aan het idee.
Misschien wel nooit een kind te mogen dragen,
is een gedachte die ik maar moeilijk kan verdragen!
Geschreven in de moeilijke 7 jaren voor mijn eerste zwangerschap. Inmiddels ben ik d.m.v. I.V.F. de trotse moeder van 3 kinderen!
Ik vergeet die moeilijke tijd nooit, en wil graag iedereen die in hetzelfde schuitje zit als wij destijds (ben inmiddels gescheiden) heel veel sterkte en alle geluk van de wereld wensen!!
Soms komen dromen toch nog uit......
Reacties op ‘Kinderloosheid’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
